Activisten

‘Pang!’ Geen licht!

Dat is vervelend. Net wanneer het niet uitkomt knapt de tl-buis in mijn badkamer. Hup, eerst maar naar de bouwmarkt. Daar aangekomen zie ik pal naast de ingang een kraam met snoep staan. Nee, geen klein marktkraampje maar zo’n megakraam die je op kermissen en jaarmarkten ziet. Verwonderd blijf ik staan. ‘Wat moet die hier nou?’ Even later worden we in de bouwmarkt opgeschrikt door een enorm gekrijs. Samen met omstanders hoor ik: ‘En toch wil ik een ijsje, ik zeg papa…, ik wil een IJSJE!’ Het galmt door de hele hal.

Bij de kassa aangekomen ben ik getuige van een klein drama. Een kleuter ligt op de grond te spartelen. Die hoopt zo zijn felbegeerde ijsje te krijgen. Dat ligt klaar in een vrolijke verpakking in de vrieskast bij de kassa. Wanneer ik even later mijn fiets van het slot haal hoor ik diezelfde kleuter gillen: ‘Ik wil snoep, papa’, en nog eens: ‘papa, ik wil snoep!’ Terwijl ik me omdraai – het gegil is inmiddels gestopt – zie ik dat papa alsnog overstag is gegaan.

Waarom, vraag ik mezelf af, wordt er niet veel meer btw geheven op snoep en ongezonde voeding? En waarom verlaagt men de btw niet op gezonde producten? Op die manier houden we ongezonde voeding in stand, tóch?

En zou niet iedere arts in moeten zetten op leefstijl en preventie? Waren er maar meer zoals Janneke Wittekoek, cardioloog én preventieactivist, zoals zij zichzelf noemt. Zij streeft terecht naar ‘meten en wegen’.

Onlangs had ik tijdens een warme zomerdag een patiënt met veel overgewicht in de stoel. Voordat meneer zat, had ik ‘m al overladen met tissues. Hij transpireerde werkelijk uit al zijn poriën. Het deed me wat. Ik zag hem zwoegen; al die extra kilo’s vet meesjouwen. We raakten in gesprek over zijn gezondheid. Meneer is onder andere bekend bij een cardioloog, longarts en internist. Gebruikt ook medicatie die van invloed is op zijn speekselproductie en dus op zijn mondgezondheid. Hij wilde graag gewicht verliezen en een diëtist raadplegen, maar daar was nog nooit over gesproken, vertelde hij me.

Hoe mooi zou het zijn als er veel meer preventieactivisten zouden opstaan. Niet alleen artsen of bijvoorbeeld fysiotherapeuten. Maar denk ook aan onze eigen professie: tandartsen, mondhygiënisten en (preventie-)assistenten. Laten we bij onze patiënten – wanneer nodig – in ieder geval een voedingsanamnese afnemen. Ze bewust maken van wat zij zoal binnenkrijgen: het over voeden hebben in plaats van over vullen. En alternatieven aanbieden die beter zijn voor lichaam, geest en gebit. Preventie begint immers met bewustwording. Daarnaast moet er meer samenwerking komen met diëtisten en voedingsdeskundigen, lijkt me.

Het zou mooi zou zijn als het tandheelkundige gilde dit thema omarmt en in de schijnwerpers zet. Ja, inderdaad: volop in het licht!

Astrid Kuiper is preventieassistent en bve-docent. Zij is werkzaam bij het Centrum voor Bijzondere Tandheelkunde Friesland, MCL Leeuwarden en is schrijver van kinderboeken. Contact: astridmkuiper@hotmail.com.

Start het gesprek

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Plaats uw opmerking!
Vul hier uw naam in

Advertentie
Advertentie

Ontvang onze nieuwsbrief!

Schrijf je in en ontvang als eerste het laatste nieuws in je mailbox

Het laatste nieuws