“Ga je dromen achterna, ook al lijkt het eng”

Door: Annemiek During

Vijf maanden geleden trekt Liesbeth Visser (29) na zes jaar voor de laatste keer de deur van Centrum voor Tandheelkunde Maarn achter zich dicht. Behoorlijk zenuwachtig, maar vooral dolenthousiast begint ze aan een nieuw avontuur: ze gaat aan de slag als kaakchirurgieassistent in de MKA Kliniek in Vleuten. Wat kom je als kaakchirurgieassistent zoal tegen? “Van het verwijderen van cysten in de kaak tot het uitvoeren van wortelpuntoperaties, ik vind álles interessant.”

Het is de moeder van Liesbeth die een carrière als tandartsassistent voor haar dochter voorziet. “Zij heeft altijd gezegd dat ze het werk goed bij me vindt passen. Zelf was ik daar nog niet van overtuigd.” Toch besluit Liesbeth, die dan nog bij een zonnestudio werkt, een dagje mee te lopen in een praktijk in Amstelveen. Haar moeder blijkt het bij het rechte eind te hebben. “Ik vond het gelijk hartstikke leuk en besloot er vol voor te gaan. De interne opleiding vond ik best pittig, met al die Latijnse termen die je moet leren. Maar na vier maanden merkte ik dat het steeds meer vanzelf ging. Ik zat er lekker in en had het naar mijn zin.”

Orthodontie- preventie-, implantologie- en tandartsassistent
De jonge Liesbeth is ambitieus. “Ik was er al snel aan toe om meer te doen dan monden afzuigen en onderdelen aangeven. Ik wilde graag meer zelf met de patiënt bezig zijn.” Ze volgt de opleiding tot orthodontieassistent en gaat bij een praktijk in Nieuwegein aan de slag. “Pubers en ik zijn een goede match. Ik vind het een fantastische doelgroep om mee te werken.” Over de jaren heen volgt ze ook nog de opleidingen tot preventie- en implantologieassistent en leert ze anesthesie toe te dienen. Uiteindelijk komt alles samen bij het Centrum voor Tandheelkunde in Maarn. “Daar werkte ik als orthodontie-, preventie-, implantologie- én tandartsassistent. Ik had mijn eigen taken, zoals tandsteen verwijderen, sealen en verdoven. Mijn collega’s werden vrienden en de praktijk mijn tweede thuis. Eigenlijk was het de perfecte baan.”

Vacature voor kaakchirurgieassistent
Toch kriebelt het. “Ik merkte dat ik het chirurgische deel van de tandheelkunde het allerleukste vind. Zodra er een scalpel aan te pas komt, word ik enthousiast. Ik heb er nooit een geheim van gemaakt dat het mijn grote droom is om operatieassistent te worden.” Daarvoor moet je een vierjarige hbo-opleiding in het ziekenhuis volgen. Liesbeth solliciteerde meerdere malen, maar wordt nooit aangenomen. Dan komt een vacature voor een baan als kaakchirurgieassistent voorbij. Zou dat niet iets voor haar zijn? Liesbeth gaat op gesprek, kijkt rond en loopt een ochtend mee. “Het leek me hartstikke leuk. Toch heb ik nachtenlang liggen piekeren. De uitdaging bij mijn vorige baan was inmiddels wel een beetje weg. Ik hoefde niet meer echt na te denken en deed mijn werk op de automatische piloot. Maar ik had het wél ontzettend naar m’n zin. Wilde ik de vertrouwdheid van mijn baan en mijn fantastische collega’s opgeven voor iets totaal nieuws? Ik vond het doodeng.” Na veel wikken en wegen hakt Liesbeth de knoop door en besluit ze ervoor te gaan. “Huilend heb ik het aan mijn werkgevers Jeroen en Anne verteld. Ze vonden het jammer dat ik vertrok, maar waren gelukkig wel heel blij voor me. En ze waren ervan overtuigd dat het werk goed bij me zou passen.”

Veel nieuwe taken
Vol goede moed begint Liesbeth aan de interne opleiding voor haar nieuwe baan, waarvan ze verwachtte dat het met haar ervaring een eitje zou zijn. “Nou, dat viel vies tegen! Ik heb me af en toe best een beetje stom gevoeld. Er zijn zó veel regeltjes die je moet onthouden. Ook kreeg ik er allerlei nieuwe taken bij, zoals het maken van een CBCT-scan. En bij mijn vorige werk schreef de tandarts recepten uit, nu moest ik dat zelf doen. Daar had ik natuurlijk helemaal geen verstand van. En als je een kuur uitschrijft, moet je wel precies weten wat die kuur is en of de patiënt er niet allergisch voor is.” Door mee te kijken en mee te werken, gaat het steeds beter. “In het begin heb ik steeds een paar weken op één onderdeel van het werk gefocust, om er echt goed in te komen. Eerst heb ik me alleen gericht op het werken als steriele assistent. Daarna heb ik twee weken fulltime als omloopassistent gewerkt. Ook heb ik een paar weken ervaring achter de balie opgedaan, zodat ik daar kan helpen als dat nodig is.”

Hoe ingewikkelder, hoe beter
Vijf maanden later is Liesbeth helemaal ingewerkt en gaat ze elke dag met veel plezier naar haar werk. “Als ik ’s ochtends als omloopassistent heb gewerkt, ben ik ’s middags de steriele assistent. Dat maakt het heel afwisselend.” Ook de behandelingen in de kliniek, die meerdere kamers heeft, zijn veelzijdig. “We verwijderen lastige verstandskiezen of kiezen die de tandarts er niet uitkrijgt, omdat ze afgebroken zijn. Dan moeten we een flapje tandvlees opensnijden en bot wegboren om de kies eruit te krijgen. Ook implanteren we, verwijderen we abcessen en cysten en voeren we wortelpuntoperaties uit. Het klinkt misschien een beetje gek, maar hoe groter de ontsteking en hoe lastiger de behandeling, hoe interessanter ik het vind. Daarnaast vind ik het fijn om patiënten te kunnen helpen. Natuurlijk lopen ze na zo’n operatie niet meteen zonder klachten de kamer uit, maar je weet wel dat het na verloop van tijd beter wordt. Dan zijn ze eindelijk van hun pijn af.”

Minder zelfstandig, meer uitdaging
Liesbeth voert als kaakchirurgieassistent veel minder zelfstandig taken uit dan ze gewend was. “Eigenlijk is dat wel grappig, want jaren geleden maakte ik juist de stap naar de orthodontiepraktijk omdat ik graag meer zelf in de mond van de patiënt wilde werken. Nu zijn er wel kleine dingetjes die ik mag doen, zoals hechtingen verwijderen, maar dat is het. Ik mag bijvoorbeeld niet verdoven, terwijl ik dat wel kan. Toch mis ik het niet, omdat het werk zo interessant is en er veel meer bij komt kijken dan het werk in een reguliere praktijk. Ik vind in mijn werk als kaakchirurgieassistent de uitdaging die ik bij mijn oude baan miste.” Het zou helemaal een mooie uitdaging zijn als de operatiekamer in de kliniek in gebruik wordt genomen, omdat op dit moment geen patiënten onder narcose worden behandeld. Het plan is om dat in de toekomst wel te gaan doen. “Dat zou heel fijn zijn voor angstige patiënten. Nu krijgen ze een kalmeringstabletje en doen wij er alles aan om ze zo veel mogelijk gerust te stellen. En natuurlijk zou ik het zelf ook fantastisch vinden als we op de OK gaan werken. Dan moet er wel altijd een operatieassistent aanwezig zijn, maar mogen wij blijven assisteren. Ik ben dan misschien geen operatieassistent geworden, maar ben er wel dichtbij!”

De juiste beslissing
Hoewel Liesbeth het in haar eerste weken bij de kliniek best zwaar heeft gehad, is ze nu ontzettend blij dat ze het heeft aangedurfd de stap te nemen. “Geloof me, ik heb me vaak genoeg afgevraagd waar ik in godsnaam aan begonnen was. Ik was gewend dat ik alles wist en kon. Opeens was dat niet meer zo. Ik had geen controle meer en maakte foutjes. Dat is hartstikke lastig en confronterend. Maar ik heb geleerd dat ik niet zo streng voor mezelf moet zijn. Nu, vijf maanden later, kan ik zeggen dat ik het werk onder de knie heb. En ik heb superleuke collega’s, met wie ik kan lachen en na werk regelmatig ga sporten. Het is écht de juiste beslissing geweest.” Liesbeth zou andere assistenten dan ook mee willen geven om te gaan voor wat je leuk en interessant vindt. “Grijp de mogelijkheden om cursussen en opleidingen te doen aan. Blijf jezelf ontwikkelen en uitdagen. Durf je droom achterna te gaan. Dat is soms doodeng, maar in mijn geval waren die slapeloze nachten het dubbel en dwars waard!”

Start het gesprek

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Plaats uw opmerking!
Vul hier uw naam in

Advertentie
Advertentie

Ontvang onze nieuwsbrief!

Schrijf je in en ontvang als eerste het laatste nieuws in je mailbox

Het laatste nieuws