De priktandarts

Nederland en Europa komen langzaam en beetje voor beetje uit de coronacrisis. Heel voorzichtig mag er steeds meer, hoewel we er nog lang niet zijn. Ik ben er trots op dat mede door mijn werk als vaccineerder bij GGD Rotterdam inmiddels veel bereikt is in het onder controle krijgen van de pandemie.

Noot van de redactie: Deze column werd geschreven in juni 2021. Een deel van de informatie over de prikstraat is op dit moment niet meer actueel.

Toen ik in januari begon als wat toen nog ‘Prikker’ heette, had ik geen idee hoe het zou gaan en of we konden bereiken wat we voor ogen hadden. Vooral omdat het in het begin heel langzaam ging. Eerst de 95-jarigen, daarna de 90-jarigen, dat duurde en duurde. Ook nog eens midden in de winter, dus voordat deze mensen hun zes lagen kleding uit hadden, hun babbeltjes gedaan hadden, hun id tevoorschijn hadden gehaald die in een mapje achter een ritsje zat, dat zich in een vakje van hun tasje bevond in het mandje onder een dekentje van hun rollator, waren we heel wat tijd verder. En dan moest die prik er nog in. We deden toen krap tien mensen per prikstraat per uur. Het schoot allemaal niet op, maar het was wél gezellig. Vooral ook omdat veel van deze mensen al maanden hun huizen niet uit geweest waren. Dan was het ritje naar de vaccinatielocatie, vaak met zoon of dochter, een welkom uitje.

Inmiddels zijn we zes maanden verder, ben ik van Prikker bevorderd tot Vaccinatiemedewerker, hebben we hele leeftijdsgroepen inmiddels gevaccineerd en prikken we bijna 40 mensen per prikstraat per uur. Een stuk minder gezellig, het is nu echt hard werken. Maar het mooie is dat we zien dat onze inspanning vruchten afwerpt, dat het zelfs gaat lukken! Jammer blijft wel dat we hele groepen niet zien op de vaccinatielocaties. Zo zijn de groepen Nederlanders met migratieachtergrond erg slecht vertegenwoordigd in de mensen die zich melden voor vaccinatie. Gelukkig wordt hier nu goed op geanticipeerd door met mobiele priklocaties de wijken in te gaan. Dat heb ik nog niet gedaan, maar lijkt me ook heel uitdagend.

Als we op deze manier mensen kunnen overtuigen hoe belangrijk het is voor hun eigen gezondheid, maar ook voor de gezondheid van hun gezin, van de hele wijk, kunnen we dit model misschien in de toekomst ook gaan gebruiken voor het uitdragen van onze preventieboodschap. Het is helaas nog steeds een feit dat de mondgezondheid en het voorkómen van obesitas in sommige wijken flink achterblijft. Het zou mooi zijn als we zo niet twee vliegen, maar drie vliegen in één klap kunnen slaan!

Mattie Steens (63) studeerde in 1982 af als tandarts en verzorgt tegenwoordig als trainer bij Edin Dental Academy bij- en nascholing voor tandartsassistenten. Daarnaast is hij momenteel vaccineerder bij GGD Rotterdam.

Start het gesprek

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Plaats uw opmerking!
Vul hier uw naam in

Advertentie
Advertentie

Ontvang onze nieuwsbrief!

Schrijf je in en ontvang als eerste het laatste nieuws in je mailbox

Het laatste nieuws